روزگارتان مهربان با خواندن كامنتهاي شما

روزگارتان مهربان با خواندن كامنتهاي شما

 روزگارتان مهربان  با خواندن كامنتهاي شما
روزگارتان مهربان با خواندن كامنتهاي شما

روزگارتان مهربان با خواندن كامنتهاي شما عزيزان بدون ذره اي ترديد مطمئن ميشوم كه چقدر خصوصيات اخلاقي هم را فارغ از هر تيتري كه داريم در اين فضاي مجازي كه گاه پشت نقابش قايم ميشويم ، خوب شناختيم . فضاي مجازي ، هم فرصت شناخت بهتر بدون تظاهر به خوب يا بد بودن را داده ، هم پشت نقاب قرار گرفتن و حرف از عدالت و انسانيت و غيره زدن را داده . با خواندن كامنتها بيشتر متوجه ميشوم كه اصلا ما قرار نيست شبيه به همان كساني شويم كه به رفتار و اخلاق اجتماعي انها معترضيم ، قرار نيست شبيه به انهايي شويم كه رفتار و بيان و ادبياتشان را دوست نداريم ، نگران نباشيد با ياداوري به هم هيچوقت اين اتفاق نخواهد افتاد و من همچون شما از قضاوتهاي عجولانه و كذب عقب نشيني نخواهم كرد ، از سليقه هاي شخصي و پر غرض ناراحت نخواهم شد ، چون دنيا با همه اين تناقض هايش ما را به تكامل ميرساند . اگر گله و شكايتي هم باشد ، حتما در مسير درست اخلاقي و انصاف خواهد بود . ممنونم كه تعداد بسياري از شما تصوير زيباي انسانيت و حمايت و مهرباني هستيد 🙏🌹

روزتون بخير عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

 روزتون بخير 
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات
روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات ارزشمند تك تك شما . من هميشه اشعار را دوست داشته ام و دغدغه هاي فردي خودم را ازآن برداشت كرده ام ، واقعيت اين است كه هيچوقت براي بيشتر دوست داشته شدن يا دوست نداشته شدن قدمي بر نداشته ام ، چون ميدانستم واقعي نيست و حتي ماندگار هم نيست ، پس آنچه بودم و باور داشته ام را زندگي كردم ، حتي در مسيرم اشتباه حتما بوده كه درس شده براي امروزم و فرداها .
نقدها ، تشويقها ، پرسشها و حتي نگرانيهاي شما برايم خيلي ارزشمند بوده و هست و بيشتر از اين خوشحالم كه من را با عملكرد خودم ميسنجيد نه با ديگري و ديگران .
همه ما دغدغه داريم ، مشكلات داريم ، غم از دست دادن داريم به اندازه داشته و نداشته خودمان با هر تيتري كه در جامعه داريم ، اما چه خوب و زيبا تر بود كه با احترام بيشتري در كنا هم زندگي كنيم با تفاوت نژاد ، فرهنگ و زبان ، مثل همه جاي دنيا ، چرا نميشود ؟ اينروزها همه خشمگين ، عصبي و دنبال تسويه حساب هستيم ، عجولانه قضاوت ميكنيم ، بدون اينكه حتي براي دانستن آنچه بايد بدانيم ، جستجو كنيم ، شنيده هايمان را به هم انتقال ميدهيم ، قضاوت ميكنيم و حكم ميدهيم ، اين شكلي نه به اهدافمان فكر ميكنيم ، نه ارامشي داريم و نه موفق ميشويم ، جز حال بد خود هيچ چيز در بر ندارد . حيف است
و موضوع ديگر ، راستش هيچوقت به خاطر ندارم مادرم درس هاي اخلاق و ايمان را با فرياد در دل ما فرزندانش جا داده باشد ، او تمامي آنچه را كه موظف ميدانست از امامان و انسانهاي بزرگ در تاريخ كه راهنماي اخلاق ، ايمان ، عشق ، انسانيت بودند را به ما آموخت و در دل ما با مهرباني جا داد و ماندگار شد ، پس نه نيازي به ريا دارد و نه ترسي در آن است . اينكه فكر كنيم با فرياد آنهم فريادي كه باعث تخريب شود به هم ايمان و اخلاق و حتي انسانيت را يادآور شويم ، به نظر من تاثير ندارد و ارزش زيبايش كمرنگ ميشود . خوشحالم اينجا فضايي است كه با شما لحظاتم را شريك ميشوم ، آموخته ها و تجربياتم با شما بيشتر ميشود و حس خوب و زيبايي به هم انتقال ميدهيم ، نقد ميكنيم ، تشويق ميكنيم ، و ياد ميگيريم از هم كه ادبيات درستي بكار ببريم .
ببخشيد خيلي زياد شد اما دلنوشته اي بود با شما كه هميشه در پناه خداوند مهربان باشيد و سلامت 🌹 ممنونم كه از سر صبر ميخوانيد 🙏🌹