متن كامل نامه رضا درميشيان نويسنده و كارگردان

متن كامل نامه رضا درميشيان نويسنده و كارگردان

 متن كامل نامه رضا درميشيان نويسنده و كارگردان
متن كامل نامه رضا درميشيان نويسنده و كارگردان

متن كامل نامه رضا درميشيان نويسنده و كارگردان «عصبانى نيستم!» به رئيس جمهور:
جناب آقاى دكتر حسن روحانى
رياست محترم جمهورى اسلامى ايران
من همان فيلمسازى هستم كه در شب سى و دومين جشنواره فيلم فجر براى آن كه دولت شما در برابر گروه هاى فشار آسيب نبيند ، به فشار مسئولان مجبور به انصراف از دريافت جوايز فيلمم شدم، فيلم «عصبانى نيستم!».
پنج سال از عمر اين فيلم مى گذرد اما گويى پنجاه سال بر من گذشته ، فيلمم همچنان بلاتكيلف است و هر بار به بهانه اى مانع نمايشش مى شوند.
سرانجام با تضمين مكتوب سه مدير رده بالاى سازمان سينمايى قرار بود چهارشنبه بيست و پنج بهمن «عصبانى نيستم!» رنگ پرده سينما را ببيند اما باز هم از نمايشش جلوگيرى به عمل آمد.
آيا دريافت پنج پروانه نمايش با سانسورهاى مختلف ، تائيد فيلم در كميته بازبينى آثار توقيفى ، انتخاب چهار تاريخ اكران توسط مسئولان سينمائى و چهار بار ثبت تاريخ اكران در شوراى صنفى نمايش، دريافت تعهدنامه كتبى تاريخ قطعى نمايش فيلم از مسئولان سينمايى ، پنج سال سكوت و انتظار ، درخواست و سوال نمايندگان محترم مجلس از وزير محترم ارشاد ، هزاران ساعت پشت در اتاق مديران سينمايى انتظار كشيدن ، صدها هزار بار پله هاى سازمان سينمايى را بالا و پايين كردن، سوال و جواب و باز هم سوال و جواب براى نمايش عمومى «عصبانى نيستم!» كافى نيست؟
آيا در شرايطى كه حضرتعالى مدام از حق سوال ، حق انتقاد، حق اعتراض و حق شهروندى سخن مى گوييد بايد فيلمم را پس از چندين و چند دفعه سانسور باز هم تكه تكه كنم؟
من و ديگر سينماگران مستقل در حسرت تحقق شعارهاى انتخاباتى تان به هنر و نگاه تان به عرصه سينما هستيم. فضاى امنيتى در عرصه فرهنگ و هنر در شان سينماى ايران نيست.
جناب آقاى دكتر روحانى
من دو بار به «تدبير و اميد» راى داده ام ، اما بى نهايت نااميدم.
رضا درميشيان
نويسنده، كارگردان و تهيه كننده «عصبانى نيستم!»
#بهرام_افشاری #رضادرمیشیان #نويد_محمدزاده

موضوع مهريه ميلياردى كه به هيچ وجه صحت نداشت خانم

موضوع مهريه ميلياردى كه به هيچ وجه صحت نداشت
خانم

 موضوع مهريه ميلياردى كه به هيچ وجه صحت نداشت
خانم
موضوع مهريه ميلياردى كه به هيچ وجه صحت نداشت
خانم

موضوع مهريه ميلياردى كه به هيچ وجه صحت نداشت
خانم برومند نازنينم كه براى اولين بار اين موضوع (مهريه) را عنوان كردند يك بار ديگر اظهارات خود را تكذيب و محبت خود را به من ارزانى داشتند. ايشان براى من انسان بزرگى است اما حالا كه اصل خبر توسط ايشان (به عنوان مطرح كننده اين ماجرا) تكذيب شده وجدان شما و رسانه‌ها را به چالش انتشار يك تكذيبيه دعوت مى‌كنم
•اصل خبر را به صورت كامل مى‌توانيد در خبرآنلاين بخوانيد

با یاد خدای حی و حاضر و ناظر بر پندار، گفتار

با یاد خدای حی و حاضر و ناظر بر پندار، گفتار

 با یاد خدای حی و حاضر و ناظر بر پندار، گفتار
با یاد خدای حی و حاضر و ناظر بر پندار، گفتار

با یاد خدای حی و حاضر و ناظر بر پندار، گفتار و کردار ما.
هم میهنان و بستگان عزیز، فهیم، صبور و غیورم در خانواده بزرگ ایران زمين
همواره در شرایط سرنوشت سازی چون انتخابات ریاست جمهوری، پای اهل هنر و فرهنگ هم خواه ناخواه به شرایط موجود باز می شود و پیرو همین مطلب در این روزها این عضو کوچک خانواده نیز مکرر از جانب ستادهای انتخاباتی هریک از کاندیداهای محترم دعوت به اعلام حمایت شدم اما مایل بودم بعد از اتمام برنامه های مناظره نامزد های محترم و دیدن و شنیدن دیدنی ها و گفتنی هایشان به عنوان یک ایرانی حاضر در عرصه هنر که رویکرد و نگاه سیاسی اش مورد پرسش جامعه ای است که در آن زیست می کند،طی این یادداشت، تحلیلیِ کوتاه و نظر فکری و قلبی خود را با هموطنانم در میان بگذارم.
از آنجا که در مسیر نیل به اهدافی که موجب تعادل و در نهایت تعالی جوامع و ملت ها می گردد، چهار سال زمانی کافی برای به بار نشستن درخت اميد و اعتدال نیست. به نظر می رسد انتخاب درست و منطقی، دادن فرصت و اعتماد دوباره به کسانی است، که دولتشان وارث دو دوره ي دولتی بود که زیر ساخت ها و بنیان های اقتصادی و فرهنگی و سیاست خارجی ایران را با تغییراتی منفی و بعضاً جبران ناپذیر مواجه ساخته بود.
لذا شاید عملکرد مفید دولت فعلی را بشود شامل دو بخش دانست. دو دوره دو ساله که دو سال اول را به بازسازی و مرمت دوباره زیر ساخت های مذکور و دو سال دوم را پس از رسیدن به نقطه صفر محور اعداد از چند پله منفی که شرایط کشور به آن نزول کرده بود، به آغاز حرکت و پی ریزی های دوباره در جهت ثبات و امنیت کشور که ضامن و شرط اصلی و زمینه ساز رشد و توسعه سرزمین میباشد،اختصاص داده‌اند.
بنابراین، دستاوردهای این دولت به مثابه نو نهالی از نو است که سر از خاک برآورده.
حال، این تصمیم با ما است که از این نهال برای به بار نشستن، حمایت و حفاظت کنیم، یا به سیاق هر دولتی که طی این سال ها دستاوردهای دولت پیش از خود را از ریشه برکند تا خود نهالی از نو بکارد، که باز تا به آستانه شکوفایی رسید، بار نداده از ریشه برکنده شود، ما همچنان با دهانی باز و چشمانی منتظر در انتظار به بار نشستن درخت تنومند عزت، رشد، شکوفایی، سلامت و سعادت سرزمینی باشیم که هر باغبانش در پی بنا نهادن نهال مورد پسند و سلیقه خود در آن است و شاهدي بر این احوال که بازتاب هر عملکردی از سوی دولتمردان مستقیماً در جامعه روی نشان می دهد.
مجالی بر تحلیل مناظره ها در این چند سطر نیست که همگان خود بر آن واقف و عاقلند.
(ادامه در كامنت اول)