‍ برای لوون هفتوان تو که نیامده رفتی پسر

‍ برای لوون هفتوان

تو که نیامده رفتی پسر

 ‍ برای لوون هفتوان

تو که نیامده رفتی پسر
‍ برای لوون هفتوان

تو که نیامده رفتی پسر

‍ برای لوون هفتوان

تو که نیامده رفتی پسر!
✍حمید رستمی
سه روز پیش بود که به اتفاق مجید برزگر کارگردان فیلم سینمایی پرویز مهمان علاقمندان اردبیلی شدند و در یک چهارشنبه بهاری- که از اسفند اردبیل بعید بود- هم نفس با تماشاگران فیلم “پرویز” را به تماشا نشستند . فیلمی که درصد زیادی از موفقیت فیلم بر روی شانه های تپل “لوون هفتوان” بنا شده و به شایستگی توانسته بود با حضور پر قدرت خود سطح کیفی فیلم را تا حد زیادی ارتقا بخشد تا جایی که تصور فیلم “پرویز” بدون شخص ” لوون” غیر ممکن است و این شیره جان و روح لوون بود که در پرویز ریخته شده و آن را شکل داده و قابل باور و ملموس کرده بود.
نمایش اضمحلال شخصیتی تدریجی پرویز کار بسیار سخت و پیچیده یی بود که لوون از آزمونش با موفقیت بیرون آمده بود ولی فروتنانه در جواب پرسشم که برای در آوردن این نقش پیچیده چه تلاشهایی کردی لبخندی نثارم کرده و گفت کار خاصی نکردم. و این جمله را جوری گفت که انگار واقعا کاری نکرده در حالی که کارشناسان بازیگری با او هم عقیده نبودند و یکدستی و حجم بالای حضورش -تقریبا در تمام صحنه های فیلم حضور دارد- و همچنین بازی زیر پوستی و فاقد نشانه های نمایشگرانه و خونسردی خاص و در برخی موارد حتی کلافه کننده اش نمی تواند به این راحتی در آمده باشد!
همان روز از برزگر پرسیدم که اول لوون بود یا پرویز؟ اعتقادم بر این بود که برزگر با دیدن فیزیک و روحیات لوون این نقش را برایش نوشته و به روی پرده برده که چنین در قالب استاندارد نقش فرو رفته و هیچ اضافاتی ندارد. اما با کمال تعجب گفت که از ابتدا پرویز بود و بعدها لوون به گروه اضافه شد و مدتها با خودم کلنجار رفتم که آیا می تواند آن اتفاق خاص بیفتد یا نه؟ که بالاخره آن اتفاق افتاد و باز این لوون بود با خشوع خاصی لبخند بزند و تمام محاسن فیلم را به پای کارگردان بنویسد و بگوید من فقط کارهایی که ازم خواست انجام دادم.
زندگی پر پیچ و تاب “لوون” تازه در مسیری سر راست افتاده بود و کسی که ۱۹ سال تمام بدلیل گم کردن گذرنامه اش در ارمنستان گیر افتاده بود و بالاخره بعد از تلاشهای بسیار و تحمل مشقت های بی شمار هشت سال پیش به وطن برگشته و ستاره اقبالش در آغاز درخشش بود خیلی زود به پایان خط رسید تا طعم شهرت و موفقیت و رسیدن به آرزو های دور و دراز خیلی زود در مذاقش گس شود.

بقیه در کامنت اول
#لوون_هفتوان
#فیلم_پرویز
#مجید_برزگر
#گروه_سینمایی_هنر_و_تجربه
#سینمای_ایران

در اقدامی قابل تأمل گروه تئاتر «بازی» از

در اقدامی قابل تأمل
گروه تئاتر «بازی» از

 در اقدامی قابل تأمل 
گروه تئاتر «بازی» از
در اقدامی قابل تأمل
گروه تئاتر «بازی» از

در اقدامی قابل تأمل
گروه تئاتر «بازی» از درختان حمایت می کند/ حذف اقلام تبلیغات کاغذی

گروه تئاتر «بازی» با دغدغه ای محیط زیستی و به منظور حمایت از درختان، با راه اندازی کمپین «درختان را قطع نکنیم»، اقلام تبلیغات کاغذی نمایش «دیابولیک: رومئو و ژولیت» را حذف کرد.

به گزارش مشاور رسانه ای نمایش «دیابولیک: رومئو و ژولیت»، طبق گزارش های منتشر شده از سوی منابع رسمی برای تولید یک تن کاغذ باید 24 درخت نسبتا تنومند قطع شود و همچنین به حدود 60 مترمکعب آب نیز نیاز است. در ایران سالانه به 2 میلیون تن کاغذ نیاز است که 1.7 میلیون تن آن تولید داخل است. از این رو بالغ بر 15 میلیون درخت به صورت سالانه در ایران قطع می شود.

ما بدون توجه به شرایط موجود و قطع بی رویه درختان، در طول روز و در اکثر موارد استفاده بی رویه ای از کاغذ داریم. در عرصه تئاتر نیز که یک فعالیت هنری و فرهنگساز است، به این نکته مهم کمتر توجه داریم که سالانه مقدار زیادی پوستر و بروشور به منظور تبلیغ آثاری که به صحنه می روند منتشر می شود؛ اقلامی تبلیغاتی که بخش اعظم آن ها بلااستفاده رها می شوند.

گروه تئاتر «بازی» به سرپرستی آتیلا پسیانی در آستانه اجرای نمایش «دیابولیک: رومئو و ژولیت»، برای همراهی با افرادی که دغدغه حفظ درختان و محیط زیستی سالم دارند، دراقدامی قابل تأمل کمپین «درختان را قطع نکنیم» را راه اندازی کرده است تا توجه هنرمندان، مخاطبان و علاقه مندان به تئاتر را به این نکته مهم جلب کند که تئاتر نیز می تواند به سهم خود از قطع درختان و مصرف بی رویه کاغذ جلوگیری کند.

این گروه تئاتری به منظور حمایت از درختان تمامی اقلام تبلیغات کاغذی نمایش «دیابولیک: رومئو و ژولیت» اعم از پوستر و بروشور را حذف کرده است تا درعرصه هنر نیز در راستای جلوگیری از مصرف بی رویه کاغذ، گامی برداشته شود.

حمایت مخاطبان و علاقه مندان به تئاتر از اینگونه اقدامات می تواند باعث شکل گیری جریانی مستمر و تأثیرگذار در زمینه حفظ و مراقبت از محیط زیست و درختان به عنوان سرمایه های طبیعی زندگی مان باشد.

نمایش «دیابولیک: رومئو و ژولیت» از 15 فروردین در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می رود.