روزتون بخير عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

 روزتون بخير 
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات
روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات

روزتون بخير
عزيزان ممنون از كامنتها و نظرات ارزشمند تك تك شما . من هميشه اشعار را دوست داشته ام و دغدغه هاي فردي خودم را ازآن برداشت كرده ام ، واقعيت اين است كه هيچوقت براي بيشتر دوست داشته شدن يا دوست نداشته شدن قدمي بر نداشته ام ، چون ميدانستم واقعي نيست و حتي ماندگار هم نيست ، پس آنچه بودم و باور داشته ام را زندگي كردم ، حتي در مسيرم اشتباه حتما بوده كه درس شده براي امروزم و فرداها .
نقدها ، تشويقها ، پرسشها و حتي نگرانيهاي شما برايم خيلي ارزشمند بوده و هست و بيشتر از اين خوشحالم كه من را با عملكرد خودم ميسنجيد نه با ديگري و ديگران .
همه ما دغدغه داريم ، مشكلات داريم ، غم از دست دادن داريم به اندازه داشته و نداشته خودمان با هر تيتري كه در جامعه داريم ، اما چه خوب و زيبا تر بود كه با احترام بيشتري در كنا هم زندگي كنيم با تفاوت نژاد ، فرهنگ و زبان ، مثل همه جاي دنيا ، چرا نميشود ؟ اينروزها همه خشمگين ، عصبي و دنبال تسويه حساب هستيم ، عجولانه قضاوت ميكنيم ، بدون اينكه حتي براي دانستن آنچه بايد بدانيم ، جستجو كنيم ، شنيده هايمان را به هم انتقال ميدهيم ، قضاوت ميكنيم و حكم ميدهيم ، اين شكلي نه به اهدافمان فكر ميكنيم ، نه ارامشي داريم و نه موفق ميشويم ، جز حال بد خود هيچ چيز در بر ندارد . حيف است
و موضوع ديگر ، راستش هيچوقت به خاطر ندارم مادرم درس هاي اخلاق و ايمان را با فرياد در دل ما فرزندانش جا داده باشد ، او تمامي آنچه را كه موظف ميدانست از امامان و انسانهاي بزرگ در تاريخ كه راهنماي اخلاق ، ايمان ، عشق ، انسانيت بودند را به ما آموخت و در دل ما با مهرباني جا داد و ماندگار شد ، پس نه نيازي به ريا دارد و نه ترسي در آن است . اينكه فكر كنيم با فرياد آنهم فريادي كه باعث تخريب شود به هم ايمان و اخلاق و حتي انسانيت را يادآور شويم ، به نظر من تاثير ندارد و ارزش زيبايش كمرنگ ميشود . خوشحالم اينجا فضايي است كه با شما لحظاتم را شريك ميشوم ، آموخته ها و تجربياتم با شما بيشتر ميشود و حس خوب و زيبايي به هم انتقال ميدهيم ، نقد ميكنيم ، تشويق ميكنيم ، و ياد ميگيريم از هم كه ادبيات درستي بكار ببريم .
ببخشيد خيلي زياد شد اما دلنوشته اي بود با شما كه هميشه در پناه خداوند مهربان باشيد و سلامت 🌹 ممنونم كه از سر صبر ميخوانيد 🙏🌹

با یاد یگانه یار بی یار گاهی شرایط باعث

با یاد یگانه یار بی یار
گاهی شرایط باعث

 با یاد یگانه یار بی یار  
گاهی شرایط باعث
با یاد یگانه یار بی یار
گاهی شرایط باعث

با یاد یگانه یار بی یار.
گاهی شرایط باعث میشود بر خلاف میل باطنی دست به نگارش ببرم.
در میان ضرب المثل های متداول در جامعه، بعضاً به جملاتی بر میخوریم که در زندگی جنبه کاربردی بیشتری دارند. مثلا جمله معروف جواب ابلهان خاموشی است
که به نظر میرسد دیگر چندان کاربردی ندارد. چرا که سکوت در برابر بعضی ابلهان، ثمری جز تنومند تر شدن درخت جهل و ریشه دواندن و گسترش بلاهت ندارد.
در حال حاضر، روی سخنم با قشری از جامعه است که گویی در این هستی پهناور، هیچ کار مفیدی ندارند و عمرشان را در جهت یاوه گویی های سطحی که نشانه عدم شناخت کافی از مسائل موجود است، و قضاوت هایی که بیشتر به باد گلو میماند تا تحلیلی مفید و سازنده،صرف می‌کنند.
قشری که با مرام و منش ولگردی وارد فضای وبگردی شده اند و با قیقاج در فضا های مجازی، عملاً این رسانه را به محلی برای عقده گشایی های حقیرانه، حرفهای به اصطلاح خاله زنکی، ابراز حسادت، وقاحت و تشنج تبدیل نموده اند.
به توهم اینکه محلی از اعراب دارند.
در حالی که حتی بی وجود تر از آنند که نام خودشان را ذیل نوشته ها و تحلیل های بی خردانه اشان در باب مسائل جاری هک کنند.
چه بسا که اگر آنان نیز چون دیگران، هدفی متعالی را در زندگی دنبال میکردند، و بر آن بودند که سهم وجودی خودشان را در این آفرینش عظیم بیابند، و برای بهتر چرخیدن چرخ روزگار این دنیا، دین ازلی اشان را به شکرانه هستی اشان ادا کنند، شاید اصلاً مجالی برای ولگردی و لغز خوانی در فضاهای مجازی نمیافتند.و یا اگر هم میافتند، در جهت نیل به اهداف مفید و متعالی اشان بود و نه ابراز وجود با یاوه سرایی و مهمل گویی.
بر آن شدم که یک بار برای همیشه موضع خود را در برابر این طیف افراد روشن کنم.
بنده بر خلاف یک سو نگری های جاهلانه شما که سر منشاء قضاوت های پوچ و تهی از ارزش شماست،
اعتدالی آگاهانه و خردمندانه را سر لوحه اندیشه و علت تمام پندار و گفتار و کردار خویش قرار داده ام که زیر سایه آن، تعاملی توام با احترام را با تمامی اقشار فکری و سلیقه ای جامعه ای که در آن زیست میکنم، برقرار کنم.
چرا که به وحدت در عین کثرت ایمان و باور قلبی دارم.
و احساس میکنم ایجاد ارتباطی سازنده در سایه دوستی و مودت، و وسعت بخشیدن به توان پذیرش یکدیگر، در نهایت به اراده الهی مبنی بر آفرینش، نزدیکتر، و در نزد او مطلوب تر است.
ادامه در پست بعد